En weer een dag in het leeuwenpak. Deze keer op een set, met een tot leefruimte omgebouwde badkamer. Zowel gisteren als vandaag heb ik voor de camera's mogen staan. Soms onherkenbaar, soms met kop en al erop. Wat er mee gedaan wordt is afwachten, maar de foto's zijn erg leuk geworden.
Wel is het interessant om te zien hoe zo'n reclame dus daadwerkelijk in elkaar wordt gezet en wat er allemaal bij komt kijken. Vooral oog voor detail blijkt belangrijk. Is dat beeldje wel goed neergezet? Kan dat wel? Is dit grappig genoeg? Het blijft maar doorgaan. Ook apart is de algehele merk-fobie. Er mag dus absoluut niks van een ander merk of logo in beeld komen. Iets wat er zelfs toe leidde dat de CD-speler met thinner werd bewerkt om het Aiwa-logo te verwijderen.
Verder kan ik je vertellen dat in een dik leeuwenpak staan met een paar brandende spots en met deze temperaturen, niet echt prettig is. Het was praktisch constant door m'n neus blazen met die kop op, om enigszins koel te blijven. Eenmaal uit het pak was ik net zo kleverig als een vier-jarige die pannenkoeken met stroop eet. Afijn. Geweldige ervaring.