Rez (PS2)

Rez. De naam alleen klinkt al goed.

United Game Artists, de makers van o.a. Space Channel 5, hebben met Rez een perfecte mix van speelbaarheid, beeld en geluid gemaakt. Rez is een shoot'em up. Het geheel speelt zich af in het Netwerk. Het Netwerk bevat zoveel informatie, dat er een kunstmatige intelligentie is gemaakt om alles op orde te houden. Deze heet Eden. Helaas sluit Eden zichzelf al snel af, vanwege de vele paradoxen in het menselijk doen. Jij speelt een hacker/cracker die door het netwerk moet reizen om vervolgens Eden te wekken en haar te redden. Tot zover het verhaal achter Rez. Een flinterdun verhaal zal je zeggen. Maar wel een verhaal dat je een doel geeft om de schijnbaar chaotische en vreemde wereld van Rez te betreden.

Dit aan Kadinsky opgedragen spelletje, speelt met beeld en geluid en is eigenlijk een kunstwerk op zich. Zoals UGA het al zei; "Ladies en Gentlemen, Open your Senses!"

Rez is simpel. Met de stick bestuur je de richtcursor. Hou de schietknop ingedrukt terwijl je er met de cursor overheen gaat en je lockt dat doel. Op die manier kan je maximaal 8 doelen locken. Laat los en de doelen worden kapotgeschoten. Wordt je zelf geraakt, dan verlies je een level. Pak genoeg support items op en je gaat een level omhoog. Het spel heeft vier gebieden met elk tien lagen. Elke laag heeft een netwerkopening die je moet cracken met acht schoten. Aan het eind van die tien lagen, wacht telkens een baas die een eigen zwakheid heeft. Speel alle vier de gebieden uit en het laatste vijfde gebied kan gespeeld worden. Simpel.

Rez is mooi. De achtergrondgraphics zijn opgebouwd uit wireframes. Je ziet dus alleen het draadwerk zeg maar. Vijanden zijn wel 'gevuld' en komen als levende wezens over terwijl ze er mechanisch uitzien. Elke ontploffing en schot gaat gepaard met een kleurenpracht en andere effecten. Erg trippy en stijlvol met een geheel eigen smaak. Mooi.

Rez is sonisch. Tijdens het spelen hoor je een achtergrondnummer. Naarmate je een laag verder gaat veranderd het achtergrondnummer mee. Verder maakt alles wat je locked, raakt, oppikt, of wat er ontploft, raketten afschiet, of wat dan ook, geluid. Samen met wat je in de achtergrond hoort vormt dit de uiteindelijke muziek. Sonisch.

Zo apart lijken die onderdelen weinig voor te stellen. Het briljante aan Rez is dat het deze drie onderdelen tot een goddelijke emulsie mengt. Je speelt, ziet, luistert en voelt (dankzij het beste Dual Shock gebruik tot nu toe) Rez.

Vijf levels in totaal lijkt erg kort voor een spel, en zeker een shoot'em up. Rez blijft echter aan je knagen. Zodra de eerste levels overwonnen zijn, kan je beginnen met het verkrijgen van extra's in de Beyond mode. Of je gaat je scores verbeteren in Score Attack, of gewoon lekker chillen in de Travelling mode waar je niet dood kan. Na een tijdje speel je Rez niet meer, maar ga je simpelweg rezzen. Het wordt een bezigheid in plaats van een game. Het spel wordt speelgoed; kunst zelfs. En daarmee maakt Rez zichzelf meer dan onsterfelijk.